@0    = ~Na Ilmatera, odeślijcie go do domu.
Och! Prze... przestraszyliście mnie. To was przysłano z Wrót Baldura, prawda? Cieszę się, że was widzę, choć pewnie już nigdy nie zobaczymy naszych... naszych przyjaciół.~
@1    = ~Powiedz mi, co wiesz o zaginionych?~
@2    = ~W Cytadeli spotkaliśmy Lenore, która jak się wydaje z trudem znosi zaginięcia. Szczególnie zależy jej na Montgomerym, który jest wśród zaginionych. Powinniśmy rozejrzeć się za nim i być może ukoić żal Lenore.~
@3    = ~Jak sądzisz, co się stało z waszymi zaginionymi druhami?~
@4    = ~Gdzie byłaś, kiedy przepadła ostatnia z zaginionych osób?~
@5    = ~Znam... znałam ich wszystkich... ale jednego z nich o wiele lepiej. Byliśmy... my... Montgomery i ja byliśmy... nie mogę o tym mówić! I pomyśleć, że go straciłam... to niesprawiedliwe... Tamtej nocy posprzeczaliśmy się i on wyszedł bardzo wzburzony. Takie związki są... źle na nie tutaj patrzą, ale teraz on zaginął, a ja... Proszę... znajdź go. Znajdź ich wszystkich...~
@6    = ~Zrobię co w mej mocy, by to wyjaśnić. Bądź dobrej myśli...~
@7    = ~...nie wiem... wiem tylko, że większość z nas... jeśli nie wszyscy, bardzo za nimi tęsknią.~
@8    = ~Co chcesz przez to powiedzieć? Jakże to ich nie brakuje?~
@9    = ~Nie... nie powinnam o tym mówić. Nie wolno podejrzewać innych nie mając dowodów. Po prostu... no cóż... Wygląda na to, że niektórzy bardzo skorzystali na ich zniknięciu.~
@10   = ~To ciekawe... bez dwu zdań. Pomyślę o tym.~
@11   = ~Błagam! Oni byli mi bliżsi niż rodzina! Jak można mnie o to oskarżać?~
@12   = ~Płacz, moje kochanie... Ja usiłuję tylko robić swoje.~
@13   = ~Wybacz moje maniery, ale nieprzyjemna to sprawa. Proszę... Czy możemy zacząć raz jeszcze?~
@14   = ~To wszystko jest takie bolesne. Muszę coś zrobić, zamiast siedzieć z założonymi rękoma. Czy mogę się do ciebie przyłączyć? Muszę się dowiedzieć, co stało się z moim... z moimi przyjaciółmi.~
@15   = ~Niewiele mam miejsca... a jeszcze mniej czasu dla waszej ochrony. Niebezpieczna to robota i nie mogę się obarczać dodatkowym zajęciem. Cóż możesz dla mnie zrobić?~
@16   = ~Obawiam się, że moje zadanie jest dostatecznie ciężkie i bez twojego towarzystwa. Dam sobie radę.~
@17   = ~Nie będzie chyba mądrą rzeczą poprowadzenie kogokolwiek w niebezpieczeństwo, kiedy mam was chronić. Pojmuję waszą chęć pomocy, ale myślę, że lepiej będzie, jak zostaniecie tutaj.~
@18   = ~Och, proszę, zostawcie mnie w spokoju! I bez waszego towarzystwa strasznie cierpię.~
@19   = ~Tak... tak przypuszczam. To wszystko jest takie trudne...~
@20   = ~Och, proszę, zostawcie mnie w spokoju! I bez waszego towarzystwa strasznie cierpię.~
@21   = ~Ciężarem!? Tylko dla siebie jestem niebezpieczna! Nic nie tracisz na tym, że się przyłączę. Mogę się nawet przydać. Opat nigdy tego nie pochwalał, ale... wiele ksiąg w twierdzy kryje tajemną wiedzę dla tych, którzy potrafią patrzeć. Dużo ich przestudiowałam w tajemnicy i mogę powiedzieć, że jestem teraz nie gorszym magiem, niż ktokolwiek z was. Nie będę ŻADNYM ciężarem.~
@22   = ~Wykształcona, czy nie... nie jesteś mi potrzebna. Pójdę bez ciebie.~
@23   = ~Nie. Choć masz ochotę, nie narażę nikogo bardziej, niż muszę. Przykro mi.~
@24   = ~Nie mogę pojąć? Jak możesz odrzucić mą pomoc! Ciekawe, jak robisz to wszystko, nie potrafiąc wykorzystać nadarzających się okazji? Niech szczęście sprzyja tobie i twym druhom.~
@25   = ~Roz... rozumiem. Ale weź choć to. Pomoże ci w wielu niebezpieczeństwach, które na ciebie czekają. Będę miała kłopoty, kiedy się wyda, że to zginęło, ale od tego zależy twe zwycięstwo.~
@26   = ~To ciało... wygląda jak... nie... NIE!~
@27   = ~Jest tu dla mnie wiadomość... umierając, wyznał mi miłość... tylko tyle mógł zrobić... Hmm... nie... nie mam tu nic do zrobienia. W drogę... musimy położyć kres temu złu.~
@28   = ~Nie mogę... nie mogę z tobą rozmawiać... Zostaw mnie...~
@29   = ~Jeśli jesteś moim przyjacielem, to znajdź Montgomery'ego. Proszę... tak bardzo chciałabym zobaczyć go znowu.~
@30   = ~Precz mi z oczu! Nic dla ciebie nie zrobię!~
