@0    = ~Witajcie, dobrzy ludzie... Czy mogłabym zająć wam chwilę?~
@1    = ~Powiedz, o co ci chodzi, tylko się streszczaj!~
@2    = ~Zostaw nas w spokoju.~
@3    = ~Ależ oczywiście, w czym możemy pani pomóc.~
@4    = ~Wybaczcie mi, ze zakłócam wam spokój, ale jestem zrozpaczona. Mojego męża porwały Orki z północy i na nic zdały się me błagania... Z tego, co zrozumiałam, to zabrały go do swego obozu na Polach Umarłych... Proszę o ratunek! Przybyłam tu już ponad tydzień temu i nikt nie chce mi pomóc...~
@5    = ~Nie mamy na to czasu.~
@6    = ~Nie ma sprawy, zrobimy to.~
@7    = ~A co będziemy z tego mieli?~
@8    = ~A więc, nie ma nadziei... Odejdźcie już i pozostawcie mnie memu smutkowi...~
@9    = ~Dziękuję bardzo! Bardzo dziękuję! Przebycie pustkowi Pól Umarłych jest bardzo trudne, ale kiedyś z mężem, Pandrisem, przybyliśmy tamtędy z północy. To miejsce, o którym słyszałam, znajduje sie o dzień drogi stąd lub naszych farm na wschodzie. Będę czekała na wieści tutaj. Uratujcie go proszę...~
@10   = ~Ruszamy na ratunek Pandrisowi - farmerowi z okolic Wrót Baldura, który wpadł w ręce Orków z Pól Umarłych. Ostatnio głośno o nich. Ciekawe, co knują.~
@11   = ~Niestety, nic nie mam. Ostatnie pieniądze oddałam na wynajęcie kogoś do wytrzebienia zombich na naszych polach... Błagam, pomóżcie...!~
@12   = ~Dobrze, zrobimy to.~
@13   = ~Bez zapłaty tego nie zrobimy.~
@14   = ~Wciąż nie macie żadnych wieści o mym mężu, prawda? Pospieszcie się - jego życie jest zapewne na waszej łasce...~
@15   = ~Och, czy to wiadomośc od mego męża? Żyje? Jesteście naprawdę dzielnymi ludźmi, niech wam szczęście sprzyja. Muszę teraz czym prędzej wrócić do domu. Żegnajcie, przyjaciele!~
@16   = ~Przynieśliśmy Yness wiadomośc od jej męża, którego uratowaliśmy przed straszną śmiercią w obozie Orków. Była nam bardzo wdzięczna, choć nie miała czym zapłacić.~
@17   = ~To znowu wy? Proszę, zostawcie mnie w spokoju.~
@18   = ~Kto wie?... Możesz wyjaśnić czego ci potrzeba?~
@19   = ~Nic nadzwyczajnego. Tylko sprawdzam, czy jesteś...~
