@0 = ~Wyrzuty Sumienia Sarevoka~

// Hello translators, I assure you that apart from the second-to-last
// and third-to-last paragraphs -- that is, those between "...has 
// clicked into place with frightening precision" and "This is the 
// last entry in the journal" -- the lines @1, @2 and @3 are quite
// identical.  No need to find the n+1 differences.


@6    = ~<CHARNAME>, czy mógłbym zabrać ci chwilę twego czasu? Powiedz mi - co czułeś zabijając swojego brata?~ ~<CHARNAME>, czy mógłbym zabrać ci chwilę twego czasu? Powiedz mi - co czułaś zabijając swojego brata?~
@7    = ~A dlaczego cię *to* ciekawi?~
@8    = ~Nic przyjemnego. Pozostały mi wyrzuty sumienia, z którymi do dziś muszę się borykać. Dlaczego?~
@9    = ~Wszystko potoczyło się zbyt szybko. Żałuję, że nie zadałem więcej bólu temu draniowi.~ ~Wszystko potoczyło się zbyt szybko. Żałuję, że nie zadałam więcej bólu temu draniowi.~
@10   = ~Nie miałem czasu by się nad tym zastanawiać. Byłem zajęty ratowaniem swojego życia.~ ~Nie miałem czasu by się nad tym zastanawiać. Byłam zajęta ratowaniem swojego życia.~
@11   = ~On był szaleńcem, który atakował wszystko co mogło krawić. Jestem szczęśliwy, że zrobiłem z nim *porządek*.~ ~On był szaleńcem, który atakował wszystko co mogło krawić. Jestem szczęśliwa, że zrobiłam z nim *porządek*.~
@12   = ~Nie miałem żadnych skrupułów, jeśli o to ci chodzi.~
@13   = ~Nie miałam żadnych skrupułów, jeśli o to ci chodzi.~
@14   = ~Wolę o tym nie rozmawiać, Yoshimo.~
@15   = ~Bardzo dobrze. Mam nadzieję, że nie zraziłem cię moją nadmierną ciekawością.~
@16   = ~Przepraszam - to brzmiało trochę niegrzecznie, czyż nie? Po prostu zastanawiam się co czułeś gdy dowiedziałeś się, że w waszych żyłach płynie ta sama krew.~ ~Przepraszam - to brzmiało trochę niegrzecznie, czyż nie? Po prostu zastanawiam się co czułaś gdy dowiedziałaś się, że w waszych żyłach płynie ta sama krew.~
@17   = ~Rozumiem. Czy przepełniła cię nienawiść gdy dowiedziałeś się, że był on w rzeczywistości twoim bratem? A może wiedza ta ciążyła na twym sercu?~ ~Rozumiem. Czy przepełniła cię nienawiść gdy dowiedziałaś się, że był on w rzeczywistości twoim bratem? A może wiedza ta ciążyła na twym sercu?~
@18   = ~Przyrodnim bratem. Tak, myśl o tym przepełniała mnie goryczą.~
@19   = ~Nie myślałem o nim jako o bracie. Nie znałem go; nie wiedziałem o nim nic poza tym, że był szaleńcem.~ ~Nie myślałam o nim jako o bracie. Nie znałam go; nie wiedziałam o nim nic poza tym, że był szaleńcem.~
@20   = ~Cokolowiek by mnie nie łączyło z Sarevokiem, liczyło się jedynie pomszczenie śmierci mojego ojca.~
@21   = ~Zacząłem zastanawiać się co by było... gdybym urodził się na jego miejscu, a on na moim. Ale to mnie nie powstrzymało przed uczynieniem tego co musiałem uczynić.~ ~Zaczęłam zastanawiać się co by było... gdybym urodziła się na jego miejscu, a on na moim. Ale to mnie nie powstrzymało przed uczynieniem tego co musiałam uczynić.~
@22   = ~Przypuszczam, że nie wdawałeś się w żadną braterską rozmowę, ale jestem zaskoczony, że nie przywiązałeś wagi do tego kim jest twój przeciwnik. Odwiedziłem wiele różnych miejsc w trakcie mych dalekich podróży, ale jedną wspólną rzeczą w nich było przekonanie, że więzy krwi są najmocniejszymi więzami. Czy nie miało to dla ciebie żadnego znaczenia, że człowiek, którego masz zabić jest twoim bratem?~
@23   = ~Miałem wątpliwości, ale i tak zrobiłem to co musiałem.~ ~Miałam wątpliwości, ale i tak zrobiłam to co musiałam.~
@24   = ~Gdy ktoś wywija kilkumetrowym mieczem, na którym wyryte jest moje imię, nie zatrzymuję się by zapytać czy nie chce o tym porozmawiać. Przykro mi jeśli rozczarowałem cię.~ ~Gdy ktoś wywija kilkumetrowym mieczem, na którym wyryte jest moje imię, nie zatrzymuję się by zapytać czy nie chce o tym porozmawiać. Przykro mi jeśli rozczarowałam cię.~
@25   = ~Przypuszczam, że nie wdawałaś się w żadną rozmowę pomiędzy bratem a siostrą, ale jestem zaskoczony, że nie przywiązałaś wagi do tego kim jest twój przeciwnik. Odwiedziłem wiele różnych miejsc w trakcie mych dalekich podróży, ale jedną wspólną rzeczą w nich było przekonanie, że więzy krwi są najmocniejszymi więzami. Czy nie miało to dla ciebie żadnego znaczenia, że człowiek, którego masz zabić jest twoim bratem?~
@26   = ~Odwiedziłem wiele różnych miejsc w trakcie mych dalekich podróży, ale jedną wspólną rzeczą w nich było przekonanie, że więzy krwi są najmocniejszymi więzami. Czy nie miało to dla ciebie żadnego znaczenia, że człowiek, którego masz zabić jest twoim bratem?~
@27   = ~Gorion i Imoen to jedyna rodzina jaką kiedykolwiek miałem.~ ~Gorion i Imoen to jedyna rodzina jaką kiedykolwiek miałam.~
@28   = ~Nawet jeśli miało to jakieś znaczenie, najważniejsze było pomszczenie śmierci mojego ojca.~
@29   = ~Tak więc była to dla ciebie bardzo osobista walka. Mimo wszystko zdaję sobie sprawę z tego, że musiałeś przebić się przez hordy jego lojalnych towarzyszy zanim ostatecznie przyszło ci zmierzyć się z nim.~ ~Tak więc była to dla ciebie bardzo osobista walka. Mimo wszystko zdaję sobie sprawę z tego, że musiałaś przebić się przez hordy jego lojalnych towarzyszy zanim ostatecznie przyszło ci zmierzyć się z nim.~
@30   = ~Niestety, tak. To właśnie jego charyzma czyniła go tak niebezpiecznym. Potrafił sprawić, że ludzie szli za nim w ogień.~
@31   = ~Próbowałem przemawiać do rozsądku jego krwiożerczym sługom, ale niezbyt często odnosiło to jakikolwiek skutek.~ ~Próbowałam przemawiać do rozsądku jego krwiożerczym sługom, ale niezbyt często odnosiło to jakikolwiek skutek.~
@32   = ~Wszystko w przeciągu jednego dnia. Niestety przy okazji zniszczyłem moją ulubioną tunikę.~ ~Wszystko w przeciągu jednego dnia. Niestety przy okazji zniszczyłam moją ulubioną tunikę.~
@33   = ~Tak. Żałuję jednak tego. Sarevok omamił i przyczynił się do śmierci wystarczającej liczby osób; dlaczego ja także musiałem dorzucić swoje trzy grosze?~ ~Tak. Żałuję jednak tego. Sarevok omamił i przyczynił się do śmierci wystarczającej liczby osób; dlaczego ja także musiałam dorzucić swoje trzy grosze?~
@34   = ~Podążali za nim, tak więc musieli podzielić jego los. Ja się tym zająłem.~ ~Podążali za nim, tak więc musieli podzielić jego los. Ja się tym zajęłam.~
@35   = ~Tak więc twoje zadanie pozostało niezmienione. Rozumiem, że zebrał przy sobie liczną grupę wiernych sojuszników, czyż nie? Tobie jednak udało się pokonać każdą przeszkodę, choćby przelewając ludzką krew.~
@36   = ~Niestety, tak. To właśnie jego charyzma czyniła go tak niebezpiecznym. Potrafił sprawić, że ludzie szli za nim w ogień.~
@37   = ~Wiesz jak to jest - zawsze staram się unikać rozlewu krwi, ale bardzo często nie mogę. Na szczęście czasami mi się udaje i to musi mi wystarczyć.~
@38   = ~Wolałbym aby do tego nie doszło. Sarevok omamił i przyczynił się do śmierci wystarczającej liczby osób; dlaczego ja także musiałem dorzucić swoje trzy grosze?~ ~Wolałabym aby do tego nie doszło. Sarevok omamił i przyczynił się do śmierci wystarczającej liczby osób; dlaczego ja także musiałam dorzucić swoje trzy grosze?~
@39   = ~Ach. Rodzina, którą sam ukształtowałeś może być mocniejsza niż jakakolwiek oparta na grzechach ojca.~ ~Ach. Rodzina, którą sama ukształtowałaś może być mocniejsza niż jakakolwiek oparta na grzechach ojca.~
@40   = ~Nawet teraz twierdzisz, że walczysz dla swej przybranej siostry. Dlatego zrobisz wszystko co będzie trzeba zrobić by ją uwolnić i zabijesz kogokolwiek będzie trzeba, czyż nie?~
@41   = ~Nieprawda. Nie mogę używać Imoen jako usprawiedliwienia dla niegodnych środków.~
@42   = ~Oczywiście, że tak.~
@43   = ~Chcę ją uwolnić, ale mam też inne powody by ścigać Irenicusa.~
@44   = ~Działając w ten sposób posunąłbym się trochę za daleko, nie uważasz? Staram się działać racjonalnie.~ ~Działając w ten sposób posunęłabym się trochę za daleko, nie uważasz? Staram się działać racjonalnie.~
@45   = ~Zrobiłbym to dla swoich przyjaciół. A ty nie?~ ~Zrobiłabym to dla swoich przyjaciół. A ty nie?~
@46   = ~Przykry osąd, ale przynajmniej logiczny. Wymagało to niezwykłej stanowczości by zmierzyć się z takimi przeciwnościami losu - mimo to wyszedłeś zwycięsko. Kongratulacje.~ ~Przykry osąd, ale przynajmniej logiczny. Wymagało to niezwykłej stanowczości by zmierzyć się z takimi przeciwnościami losu - mimo to wyszłaś zwycięsko. Kongratulacje.~
@47   = ~Zdaje się, że jesteś wystarczająco uparty by odnieść sukces. Kontunuujmy zatem naszą podróż.~
@48   = ~Szkoda. Ruszajmy zatem byśmy także mogli skończyć naszą opowieść w przeciągu jednego dnia.~
@49   = ~Nie rozczarowałeś mnie, chęć przetrwania świadczy bowiem o twoim zdrowym rozsądku.~ ~Nie rozczarowałaś mnie, chęć przetrwania świadczy bowiem o twoim zdrowym rozsądku.~
@50   = ~To nie takie proste czynić jedynie to co prawe dla najbliższych, czyż nie? Ale niech to nie odrywa nas od naszego zadania. Kontynuujmy naszą podróż.~
@51   = ~Myślę, że tak... zanurzenie się w wirze walki było by przecież zaskakująco kuszące, czyż nie? Nawet jeśli nie miało by to w niczym pomóc. Spróbujmy zatem zachować zdrowy rozsądek w czasie naszej podróży.~
@52   = ~Ach, tak. Strzeżcie się ślepoty tych którzy podążają i przeklętego wpływu tych, którzy prowadzą. Dziękuję ci za rozśmieszenie mnie, <CHARNAME>.~
@53   = ~Po tym wszystkim przez co musiałeś przejść wciąż odczuwasz współczucie?  To naprawdę godne pochwały. Dziękuję ci za rozbawienie mnie.~
@54   = ~Oddaję ci pokłon jeśli naprawdę uważasz, że uda ci się zachować zdrowy rozsądek na ulicach tego miasta. Ruszajmy zatem na ratunek twojej przyjaciółce.~
@55   = ~Nawet gdy ścigają cię jak psa, ty znajdujesz dla nich litość w swoim sercu? Cóż za stanowczość, <CHARNAME>. Dziękuję ci za rozśmieszenie mnie.~
@56   = ~Yoshimo, powiadasz? Zdaje się, że znałem go. Przybył tu kilka tygodni temu, gdy zapadała noc. Zdaje się, że miał kłopoty, nie chciał jednak wyjawić co go trapiło.~
@57   = ~Podarował nam znaczną sumę złota i poprosił o przechowanie pewnych osobistych rzeczy - nie chciał by ktoś znalazł je przy nim.~
@58   = ~Nie wyszło mu to na dobre.~
@59   = ~Co za różnica. I tak otrzymał to na co zasłużył.~
@60   = ~Mam nadzieję, że nareszcie odnajdzie zasłużony pokój.~
@61   = ~Rozumiem. Lawina wydarzeń zabrała go dalej, niż się spodziewał, a jego dusza cierpiała, kiedy jego poczucie obowiązku walczyło z sumieniem. Już wcześniej widziałem tak udręczone dusze.~
@62   = ~Dobrze, zabierzemy jego serce i złożymy je na piersi Ilmatera. Płaczący Bóg zadecyduje, czy to cierpienie było zasłużone. Jeśli cierpienie nie było zasłużone, to ten Yoshimo dozna ulgi w swoim wiecznym spoczynku.~
@63   = ~Powiedz mi, czy wybaczyłeś temu człowiekowi jego zdradę?~ ~Powiedz mi, czy wybaczyłaś temu człowiekowi jego zdradę?~
@64   = ~Oczywiście, że nie! Ilmater być może mu wybaczył, ale ja nie!~
@65   = ~Chciałbym, ale... nie. Musiałbym wybaczyć zbyt wiele.~ ~Chciałabym, ale... nie. Musiałabym wybaczyć zbyt wiele.~
@66   = ~To czy mu wybaczyłem nie ma chyba żadnego znaczenia, czyż nie?~ ~To czy mu wybaczyłam nie ma chyba żadnego znaczenia, czyż nie?~
@67   = ~Teraz tak. Wierzę, że otrzyma to na co zasłużył.~
@68   = ~Tak. Jego zdrada zadała mi ból, ale jemu także. Chciał<PRO_HESHE>bym by wszystko potoczyło się inaczej.~
@69   = ~Tak. On również był ofiarą. Współczuję mu.~
@70   = ~Rozumiem. Będę się modlił by Ilmater ukoił twe cierpienie. Idź w pokoju, bracie.~ ~Rozumiem. Będę się modlił by Ilmater ukoił twe cierpienie. Idź w pokoju, siostro.~
@71   = ~Zaczekaj... czy jest jakaś szansa bym mógł rzucić okiem na to co tu zostawił?~ ~Zaczekaj... czy jest jakaś szansa bym mogła rzucić okiem na to co tu zostawił?~
@72   = ~Czekaj. Ten kretyn zostawił po sobie ogromny dług bólu. Myślę, że należy mi się wszystko co tu zostawił.~
@73   = ~Dziękuję ci. Żegnaj zatem.~
@74   = ~Rozumiem. W takim razie z pewnością będziesz chciał<PRO_HESHE> rzucić okiem na rzeczy, które tu zostawił.~
@75   = ~Wręcz przeciwnie. Jego los jest teraz w rękach Ilmatera, ale twoja opinia także ma znaczenie. Być może będziesz chciał<PRO_HESHE> rzucić okiem na rzeczy, które tu zostawił?~
@76   = ~Tak, jego los jest teraz w rękach Ilmatera. Twoja opinia jednakże także ma znaczenie. Być może będziesz chciał<PRO_HESHE> rzucić okiem na rzeczy, które tu zostawił?~
@77   = ~Wierzę, że chciał je stąd zebrać gdyby przeżył, ale tak się niestety nie stało. Jeśli wciąż bolejesz nad jego zdradą być może znajdziesz wśród nich pocieszenie, lub przynajmniej odpowiedzi.~
@78   = ~Doceniam to. Dziękuję ci, bracie.~
@79   = ~Nie chcesz spełnić ostatniego życzenia zmarłego? Czy jesteś pewien, że to właściwe?~
@80   = ~Dzięki, ale nie skorzystam..~
@81   = ~Nie ma takiej potrzeby. To co zrobił jest już przeszłością.~
@82   = ~Jeśli czyny tego człowieka zadały tyle cierpienia to wierzę, że jest to właściwe.~
@83   = ~Cóż, skoro tak mówisz... w porządku.~
@84   = ~Dzięki, ale wolałbym nie przeglądać jego osobistych rzeczy.~
@85   = ~Przykro mi, ale wolę niczego nie brać. Na samą myśl o jego rzeczach ciarki przechodzą mi po plecach.~
@86   = ~Ale przeszłość nam towarzyszy, zwłaszcza gdy tego nie chcemy. Jeśli masz wątpliwości co do wydarzeń, które pozostawiłeś za sobą, daj człowiekowi, który umarł w cierpieniach szansę się wytłumaczyć.~ ~Ale przeszłość nam towarzyszy, zwłaszcza gdy tego nie chcemy. Jeśli masz wątpliwości co do wydarzeń, które pozostawiłaś za sobą, daj człowiekowi, który umarł w cierpieniach szansę się wytłumaczyć.~
@87   = ~W porządku.~
@88   = ~Dzięki, ale nie.~
@89   = ~Przykro mi, ale nie. Na mnie już czas.~
@90   = ~Wierzę, że chciał je stąd zebrać gdyby przeżył, ale... przykro mi, bracie, ale nie jestem pewien czy mogę wystarcząco ci zaufać by przekazać ci własność tego zmarłego człowieka.~ ~Wierzę, że chciał je stąd zebrać gdyby przeżył, ale... przykro mi, siostro, ale nie jestem pewien czy mogę wystarcząco ci zaufać by przekazać ci własność tego zmarłego człowieka.~
@91   = ~Och, daj spokój! Wlokłem jego serce przez podziemia pełne szaleńców i pajęczych wyznawców! Jakiego jeszcze dowodu potrzebujesz?~ ~Och, daj spokój! Wlokłam jego serce przez podziemia pełne szaleńców i pajęczych wyznawców! Jakiego jeszcze dowodu potrzebujesz?~
@92   = ~Dość szybko oceniasz ludzi po wyglądzie. To dość niezwykła cecha u bożych sług.~
@93   = ~Wciąż nie mogę znieść myśli, że zdradził mnie, bracie. Muszę wiedzieć dlaczego to zrobił.~
@94   = ~Dobrze. Zatrzymaj jego złoto, ty przeklęty hipokryto.~
@95   = ~Twoje słowa przekonały mnie. Nie powinienem zabierać ci jedynej szansy na poznanie prawdy. Pozwól zatem, że przekażę ci jego rzeczy.~
@96   = ~Nie oceniam ludzi po wyglądzie, mój przyjacielu, lecz dzięki intuicji. Mimo wszystko, masz rację - nie powinienem zabierać ci jedynej szansy na poznanie prawdy. Pozwól zatem, że przekażę ci jego rzeczy.~ ~Nie oceniam ludzi po wyglądzie, moja przyjaciółka, lecz dzięki intuicji. Mimo wszystko, masz rację - nie powinienem zabierać ci jedynej szansy na poznanie prawdy. Pozwól zatem, że przekażę ci jego rzeczy.~
@299  = ~Dobrze. Pozwól, że przekażę ci jego rzeczy.~
@97   = ~Proszę. Mam nadzieję, że znajdziesz to czego szukasz. Żegnaj.~
@98   = ~Jak sobie życzysz, bracie. Żegnaj.~ ~Jak sobie życzysz, siostro. Żegnaj.~
@99   = ~Tak.~
@100  = ~Zaprawdę imponujące.~
@101  = ~Co takiego?~
@102  = ~Jeśli chodzi ci o tę walkę to się z tobą nie zgadzam.~
@103  = ~Widzisz coś fascynującego w bezcelowym zabijaniu? O czym ty do cholery mówisz, Sarevok?~
@104  = ~W rzeczy samej. Aż miło popatrzeć na tę rzeź.~
@105  = ~Tak, ta walka nie zostanie zapomniana.~
@106  = ~Wiem co masz na myśli. Jesteś zdumiony głupotą tych, których zabiliśmy.~
@107  = ~Dziękuję. Jestem dumny ze swoich umiejętności.~
@108  = ~Hmph. To prawda, chociaż nie to miałem na myśli.~
@109  = ~Bah! Nie mówiłem o twoich umiejętnościach, lecz o rzezi i śmierci oraz twoim połączeniu z nimi.~
@110  = ~Coraz częściej dajesz dowód, że w istocie jesteś pomiotem boga mordu. Nie zważając na twoje intencje i niezależnie od sytuacji - uważam, że jest to imponujące. A ty nie?~
@111  = ~Nie. Zabijanie jest czasami koniecznością. To, że jestem dzieckiem Bhaala jest zwykłym zbiegiem okoliczności.~
@112  = ~Staram się nie nastawiać do tego w ten sposób.~
@113  = ~Sarevok, nie chodzi o to, że potrafię tego uznać za imponujące. Po prostu dochodzę do wniosku, że gdyby nie ja, niektórzy z naszych poległych przeciwników mogliby wieść teraz normalne życie.~
@114  = ~Skoro tak stawiasz sytuację... cóż, też tak uważam.~
@115  = ~Myślisz, że o czym mówię, głupcze? Rzeźbisz swoje przeznaczenie dzięki śmierci innych, nie pozwalając by ktokolwiek stanął ci na drodze.~
@116  = ~Coraz częściej dajesz dowód, że w istocie jesteś pomiotem boga mordu. Nie zważając na twoje intencje i niezależnie od sytuacji - uważam, że jest to imponujące. A ty nie?~
@117  = ~Zdaje sobię sprawę, że ty tak uważasz, ale mnie ta rzeź nie zachwyca.~
@118  = ~Ach, jest dokładnie tak jak mówisz. Pamiętaj jednak aby nie wchodzić mi w drogę, bo nawet nasze pokrewieństwo nie ocali cię.~
@119  = ~Jest w tym wiele prawdy. Jesteś bardzo spostrzegawczy.~
@120  = ~Robię to co muszę. Nie ma potrzeby dalej o tym mówić.~
@121  = ~Dobrze, że jesteś zadowolony. Kończy zatem tę rozmowę.~
@122  = ~Dlaczego nie? Czy nie cieszysz się, że udało ci się przeżyć kolejną walkę? To smutne, że nie jesteś dumny ze swojej waleczności.~  ~Dlaczego nie? Czy nie cieszysz się, że udało ci się przeżyć kolejną walkę? To smutne, że nie jesteś dumna ze swojej waleczności.~
@123  = ~Czy nie czujesz, że każda następna śmierć przybliża cię do tego co ci się należy? Każde kolejne zabójstwo jest tak naprawdę dowodem na to, że w istocie jesteś pomiotem Pana Mordu, a nie jakimś smarkaczem z Candlekeep.~ ~Czy nie czujesz, że każda następna śmierć przybliża cię do tego co ci się należy? Każde kolejne zabójstwo jest tak naprawdę dowodem na to, że w istocie jesteś pomiotem Pana Mordu, a nie jakimś smarkulą z Candlekeep.~
@124  = ~Daj spokój. Zabijanie jest czasami koniecznością. To, że jestem dzieckiem Bhaala to zwykły zbieg okoliczności.~
@125  = ~Skoro tak twierdzisz...  myślę, że możesz mieć rację.~
@126  = ~Widzę, że twoje dziedzictwo dobrze ci służy, <CHARNAME>. Przyszłość wygląda niezwykle obiecująco.~
@127  = ~Nie to miałem na myśli. Nie chcę iść w ślady jakiegoś martwego boga.~ ~Nie to miałam na myśli. Nie chcę iść w ślady jakiegoś martwego boga.~
@128  = ~Zamierzam walczyć o to co mi się należy.~
@129  = ~Jeśli to mnie czeka w przyszłości... można powiedzieć, że jest imponującą, ale obiecująca? Raczej nie.~
@130  = ~Być może. Miałem jednak na myśli twój związek ze śmiercią i mordem.~
@131  = ~Wiele razy dowiodłeś, że w istocie jesteś pomiotem Pana Mordu. Nie zważając na twoje intencje i niezależnie od sytuacji - uważam, że jest to imponujące. A ty nie?~ ~Wiele razy dowiodłaś, że w istocie jesteś pomiotem Pana Mordu. Nie zważając na twoje intencje i niezależnie od sytuacji - uważam, że jest to imponujące. A ty nie?~
@132  = ~Nie. Walka może być ekscytująca, ale zabijanie jest zwykłą koniecznością. To, że jestem dzieckiem Bhaala jest zwykłym zbiegiem okoliczności.~
@133  = ~Nie jestem z tego dumny. Gdyby nie ja, niektórzy z naszych poległych przeciwników mogliby wieść teraz normalne życie. Zbyt łatwo o tym zapomnieć w ogniu walki.~ ~Nie jestem z tego dumna. Gdyby nie ja, niektórzy z naszych poległych przeciwników mogliby wieść teraz normalne życie. Zbyt łatwo o tym zapomnieć w ogniu walki.~
@134  = ~(śmieje się) Zdaje się, że mimo wszystko postąpiłem słusznie przyłączając się do ciebie.~
@135  = ~Widzę, że twoje dziedzictwo dobrze ci służy, <CHARNAME>. Przyszłość wygląda niezwykle obiecująco.~
@136  = ~Zamierzam walczyć o to co mi się należy.~
@137  = ~Nie byłbym tego taki pewien... zawsze jest jakiś haczyk.~ ~Nie byłabym tego taki pewien... zawsze jest jakiś haczyk.~
@138  = ~Nie mogę w to uwierzyć - *nadal* zaprzeczasz temu czym jesteś? Rozejrzyj się wokół, głupcze! Śmierć podąża za tobą jak cień, nawet jeśli nie masz odwagi by się z nią zmierzyć.~ ~Nie mogę w to uwierzyć - *nadal* zaprzeczasz temu czym jesteś? Rozejrzyj się wokół, głupia kobieto! Śmierć podąża za tobą jak cień, nawet jeśli nie masz odwagi by się z nią zmierzyć.~
@139  = ~Zostaw mnie w spokoju, Sarevok. Nie jestem w nastroju by z tobą dyskutować.~
@140  = ~Odwagi mi nie brakuje. Zabijam bo mi to odpowiada. Ty robiłeś to samo - nadal pragniesz to robić, czyż nie?~
@141  = ~Nie mam większych praw niż ktokolwiek inny by bawić się śmiercią.~
@142  = ~Chodź raz nie wtrącaj do tego Bhaala. Czy ty nigdy nie żałowałeś, że zadałeś tak wiele cierpienia?~
@143  = ~Ach tak. Biedny <CHARNAME> znów się wycofuje z konwersacji. Dlaczego mnie to nie dziwi?.~ ~Ach tak. Biedna <CHARNAME> znów się wycofuje z konwersacji. Dlaczego mnie to nie dziwi?.~
@144  = ~Oczywiście. Ale nie jestem pewien czy jesteś równie szczery.~ ~Oczywiście. Ale nie jestem pewien czy jesteś równie szczera.~
@145  = ~Jestem. Zabiję każdego kto wejdzie mi w drogę i każdego kto śmie wątpić w moje słowa. Wliczając w to ciebie.~
@146  = ~Wątpię abym mógł powiedzieć coś co by cię przekonało. Osądź to sam.~ ~Wątpię abym mogła powiedzieć coś co by cię przekonało. Osądź to sam.~
@147  = ~Wierz w co chcesz. A teraz zostaw mnie w spokoju.~
@148  = ~Wiedz, że tak uczynię.~
@149  = ~Nie mów mi, że żałujesz swoich czynów. A może współczujesz tym, których zabiłeś? Chodzi ci o wszystkich zabitych czy masz może na myśli kogoś szczególnego?~ ~Nie mów mi, że żałujesz swoich czynów. A może współczujesz tym, których zabiłaś? Chodzi ci o wszystkich zabitych czy masz może na myśli kogoś szczególnego?~
@150  = ~To nieco kłopotliwe, ale rozumiem to. Nie zostałeś odpowiednio przygotowany do władania taką mocą - przypuszczam, że po prostu wpojono ci odwoływanie się do zasad moralnych.~ ~To nieco kłopotliwe, ale rozumiem to. Nie zostałaś odpowiednio przygotowana do władania taką mocą - przypuszczam, że po prostu wpojono ci odwoływanie się do zasad moralnych.~
@151  = ~... Rozumiesz to? Czy ty *wybaczasz* mi to, że mam sumienie?!~
@152  = ~Nie dokładnie o to mi chodziło. Ci, którzy zginęli z mojej ręki zasłużyli sobie na to.~
@153  = ~Dziękuję. Nie żebyś musiał o tym wiedzieć, ale rzeczywiście żałuję tych, których zabiłem.~ ~Dziękuję. Nie żebyś musiał o tym wiedzieć, ale rzeczywiście żałuję tych, których zabiłam.~
@154  = ~Zasady moralne czy nie, nie lubię zabijać. Chociażby z powodu skutków śmierci.~
@155  = ~Każda śmierć jest tragedią. Nie muszę znać nazwisk osób, które zabiłem by ich żałować.~
@156  = ~Próba przedstawienia ci mojego punktu widzenia jest stratą czasu. Ruszajmy.~
@157  = ~Jestem świadom wpływu jaki moralność wywiera na niektóre osoby, tobie zaś od dziecka wpajano jej zasady. Moim jedynym zmartwieniem jest to, że zdajesz sobie sprawę z tego jak niewłaściwe jest takie zachowanie dla kogoś takiego jak ty.~
@158  = ~Nie masz więc żadnych skrupułów by podążać tą samą ścieżką co wcześniej?~
@159  = ~Uważam, że nie ma takiej potrzeby by dalej o tym rozmawiać.~
@160  = ~Naprawdę w to wierzysz? Nie nauczyłeś się jeszcze, że nie zbierzesz niczego więcej niż zło, które zasiałeś?~
@161  = ~Wiem, że nawet ty przełamałeś to kredo w swoim czasie i troszczyłeś się o kogoś.~
@162  = ~Bah. Staraj się skupić na faktach <CHARNAME>. W chwili zwycięstwa nie wolno się poddawać.~
@163  = ~Poza twoją zdolnością do zabijania tych, którzy ci się przeciwstawiają, czy jest coś czego należy się obawiać? Dzięki niej masz o jedną przeszkodę mniej na swej drodze, *to* jest skutek. Upewnij się więc, że obrałeś właściwą ścieżkę.~ ~Poza twoją zdolnością do zabijania tych, którzy ci się przeciwstawiają, czy jest coś czego należy się obawiać? Dzięki niej masz o jedną przeszkodę mniej na swej drodze, *to* jest skutek. Upewnij się więc, że właściwą odpowiednią ścieżkę.~
@164  = ~Być może, ale co z ukochanymi takich potępieńców?~
@165  = ~Jeśli chcesz przykładu konsekwencji takich czynów to weź pod uwagę siebie samego. Być może nigdy bym za tobą nie podążył<PRO_HESHE>, gdybyś nie zabił Goriona. Ty sam sprowadziłeś na siebie zgubę.~
@166  = ~Tak uważasz, ale dostaniesz w końcu to na co zasługujesz. Zobaczysz.~
@167  = ~To okrutna filozofia, ale zdaje mi się, że cel uświęca środki.~
@168  = ~Nie masz pojęcia o czym mówisz. A teraz zostaw mnie w spokoju.~
@169  = ~Dlaczego? Co ci w tym przeszkadza? Czujesz dreszcz bitwy; zauważyłem to w tobie. Wiesz także najlepiej, że żadne miłe prośby nie usuną przeszkód, które stoją ci na drodze.~
@170  = ~Nie myśleć więc o ofiarach? A co z ukochanymi potępieńców?~
@171  = ~Weź pod uwagę siebie samego. Być może nigdy bym za tobą nie podążył<PRO_HESHE>, gdybyś nie zabił Goriona. Ty sam sprowadziłeś na siebie zgubę.~
@172  = ~To jest oderwane od tematu.~
@173  = ~Dobrze. Skoro nie chcesz mówić ogólnikowo to może porozmawiamy o szczególnych osobach? Czy twierdzisz, że nigdy nie troszczyłeś się o kogoś komu przyszło cierpieć z twojego powodu?~
@174  = ~Dobrze. Jeśli naprawdę tak myślisz to nie ma powodu byśmy kontynuowali tę rozmowę.~
@175  = ~Czy aby na pewno? Gdybyś nie zabił Goriona, ja być może nigdy nie udał<PRO_HESHE>bym się za tobą. Wydaje mi się, że jest to powiązane z tematem naszej rozmowy.~
@176  = ~Twierdzę inaczej. Uważam, że rozmyślania na ten temat mają tendencję do powracania w chwili gdy się ich najmniej spodziewasz.~
@177  = ~To jest dopiero podejście do sprawy. Jak myślisz dokąd cię taki tok myślenia doprowadzi?~
@178  = ~Jak na razie dobrze mi to służyło. Powinieneś także znać mnie na tyle dobrze by nie prawić mi żadnych moralitetów, <CHARNAME>.~ ~Jak na razie dobrze mi to służyło. Powinnaś także znać mnie na tyle dobrze by nie prawić mi żadnych moralitetów, <CHARNAME>.~
@179  = ~Oszczędź sobie. Nazwę cię kłamcą jeśli będziesz twierdził, że nigdy nie troszczyłeś się o kogoś komu przyszło cierpieć z twojego powodu.~
@180  = ~Och, nie zamierzam podejmować prób, które miałyby zmienić twoje nastawienie do świata. Jesteś oddany życiu tak jak mówisz.~
@181  = ~Tak, tak, ty jesteś ponad takie błachostki. Kto wie? Może twój plan zadziała lepiej *tym* razem~
@182  = ~(wzdycha) Domyślam się. Najlepiej będzie jak już nic na ten temat nie powiem.~
@183  = ~Być może, ale zawsze uważałem cię za zagrożenie, ty zaś potwierdziłeś moje podejrzenia częściej niż jednokrotnie.~ ~Być może, ale zawsze uważałem cię za zagrożenie, ty zaś potwierdziłaś moje podejrzenia częściej niż jednokrotnie.~
@184  = ~Jednemu z nas przeznaczone było zniszczyć drugie. Wątpię by twoje przywiązanie do tego staruszka miało na to jakikolwiek wpływ.~
@185  = ~Uwierz mi na słowo. A jeśli twierdzisz, że nigdy się o nikogo nie troszczyłeś to nazwę cię kłamcą.~
@186  = ~Lepiej w to uwierz. Pomścił<PRO_HESHE>bym go za wszelką cenę.~
@187  = ~(wzdycha) Może powinienem już się zamknąć. O czym ja wogóle myślałem...~ ~(wzdycha) Może powinnam już się zamknąć. O czym ja wogóle myślałam...~
@188  = ~Widzę, że się doskonale rozumiemy. Co ty na to byśmy przez jakiś czas ze sobą już nie rozmawiali?~
@189  = ~Brzmi interesująco. Uważasz, że nie jestem tylko bezlitosnym demonem?~
@190  = ~Mówię o Tamoko.~
@191  = ~Ktoś był skłonny zginąć za ciebie. Myślę, że wiesz o kim mówię.~
@192  = ~Źle mnie zrozumiałeś. Uważam cię za bezlitosnego demona, którym zdajesz się być. Udowodnij mi, że się mylę.~
@193  = ~To było tylko... przypuszczenie. Miałem nadzieję, że ty mi podasz przykłady.~ ~To było tylko... przypuszczenie. Miałam nadzieję, że ty mi podasz przykłady.~
@194  = ~Ależ masz całkowitą rację. Jak jednak widzisz, bracie, nie ma dowodu, który potwierdzałby twoją teorię.~
@195  = ~Nie zrobię tego, drogi braciszku. Myślę, że tak naprawdę wolisz mnie takiego jakim jestem teraz. Nie chciałbym by było inaczej.~
@196  = ~Hmm. Bardzo dobrze, <CHARNAME>. Celne spostrzeżenie, na dodatek bardzo sprytne.~
@197  = ~(Sarevok cichnie na chwilę) Czy zdajesz sobie z tego sprawę czy nie, mówisz o Tamoko. Wiem, że z tobą walczyła.~
@198  = ~Tak. Ty zaś ją do tego zmusiłeś. Jest teraz martwa i to z twojej winy.~
@199  = ~Tak. Zamierzała bronić cię za cenę własnego życia. Mimo to nie stanąłem do walki z nią.~ ~Tak. Zamierzała bronić cię za cenę własnego życia. Mimo to nie stanęłam do walki z nią.~
@200  = ~Zamierzała zwerbować mnie do wprowadzenia w życie planu, który miałby udaremnić twoje zamiary, ale jednocześnie ocalić ci życie. Troszkę zbyt optymistyczny plan... te dwa cele były ze sobą sprzeczne.~
@201  = ~I zabiłem ją. Wiedziała, że tak może się stać, ale ty i wpływ jaki na nią miałeś na pewno nie ułatwiliście jej podjęcia rozsądnej decyzji.~ ~I zabiłam ją. Wiedziała, że tak może się stać, ale ty i wpływ jaki na nią miałeś na pewno nie ułatwiliście jej podjęcia rozsądnej decyzji.~
@202  = ~Zdaje mi się czy słyszę w twoim głosie odrobinę wzruszenia? Nie jesteś tak nieczuły jak byś tego sobie życzył, czyż nie?~
@203  = ~Być może. Ale to już stare dzieje, czyż nie?~
@204  = ~Nie mam pojęcia o czym mówisz.~
@205  = ~(Sarevok cichnie na chwilę) Jestem zaskoczony, że pamiętasz ją. Wiem także, że stawiła ci czoła.~
@206  = ~Mam dobrą pamięć. Ty zaś ją do tego zmusiłeś. Jest teraz martwa i to z twojej winy.~
@207  = ~Zaimponowało mi to, że zamierzała bronić cię za cenę własnego życia. Mimo to nie stanąłem do walki z nią.~ ~Zaimponowało mi to, że zamierzała bronić cię za cenę własnego życia. Mimo to nie stanęłem do walki z nią.~
@208  = ~Z pewnością zgodzisz się ze mną, że trudno o niej zapomnieć. Zamierzała zwerbować mnie do wprowadzenia w życie planu, który miałby udaremnić twoje zamiary, ale jednocześnie ocalić ci życie. Troszkę zbyt optymistyczny plan... te dwa cele były ze sobą sprzeczne.~
@209  = ~Pamiętam jak ją zabiłem. Wiedziała, że tak może się stać, ale ty i wpływ jaki na nią miałeś na pewno nie ułatwiliście jej podjęcia rozsądnej decyzji.~ ~Pamiętam jak ją zabiłam. Wiedziała, że tak może się stać, ale ty i wpływ jaki na nią miałeś na pewno nie ułatwiliście jej podjęcia rozsądnej decyzji.~
@210  = ~Och, tak, to już jednak historia. Nieważne.~
@211  = ~Och tak, Tamoko - to ty zmusiłeś ją do walki ze mną. Jest teraz martwa i to z twojej winy.~
@212  = ~W istocie stawiła mi czoła. Zamierzała bronić cię za cenę własnego życia. Mimo to nie stanąłem do walki z nią.~ ~W istocie stawiła mi czoła. Zamierzała bronić cię za cenę własnego życia. Mimo to nie stanęłam do walki z nią.~
@213  = ~Tak, pamiętam jak chciała zwerbować mnie do wprowadzenia w życie planu, który miałby udaremnić twoje zamiary, ale jednocześnie ocalić ci życie. Troszkę zbyt optymistyczny plan... te dwa cele były ze sobą sprzeczne.~
@214  = ~Nie zdajesz sobie nawet z tego sprawy, ale jej pomysł "ocalenia" mnie mógł być zupełnie inny niż ci się wydawało.~
@215  = ~Ale dość o jej zamiarach...  tak więc stawiła ci czoła. A teraz jest martwa. Interesuje mnie co się wydarzyło.~
@216  = ~Myślę, że doskonale o tym wiesz. Zmusiłeś ją do walki ze mną. Jest teraz martwa i to z twojej winy.~
@217  = ~Co się tak na mnie patrzysz? Nie mam pojęcia jak zginęła.~
@218  = ~Nie wiem, nie chciałem z nią walczyć. Zamierzała bronić cię za cenę własnego życia, pomimo twoich ambitnych planów, opartych o knowania i podstęp.~ ~Nie wiem, nie chciałam z nią walczyć. Zamierzała bronić cię za cenę własnego życia, pomimo twoich ambitnych planów, opartych o knowania i podstęp.~
@219  = ~Myślałem, że po pobycie w Piekle nic już cię nie obchodzi.~ ~Myślałam, że po pobycie w Piekle nic już cię nie obchodzi.~
@220  = ~A jak myślisz? Zabiłem ją. Wiedziała, że tak może się stać, ale ty i wpływ jaki na nią miałeś na pewno nie ułatwiliście jej podjęcia rozsądnej decyzji.~ ~A jak myślisz? Zabiłam ją. Wiedziała, że tak może się stać, ale ty i wpływ jaki na nią miałeś na pewno nie ułatwiliście jej podjęcia rozsądnej decyzji.~
@221  = ~Nie tak szybko. Tamoko stawiła ci czoła, a teraz jest martwa. Chciałbym wiedzieć jak do tego doszło. Interesuje mnie co się wydarzyło.~
@222  = ~Nie zabiłeś jej?~ ~Nie zabiłaś jej?~
@223  = ~Może tak, a może nie. Teraz to i tak jest już odległa przeszłość. Czy to ważne czy znalazła się pośród moich martwych wrogów?~
@224  = ~Nie. Powiedziała, że ty i ja jesteśmy zupełnie inni. Nie zabiłem jej tylko dlatego, że stała mi na drodze; ty nie miałbyś skrupułów by to zrobić. Odwróciła się od tego czym się stała. Powiedziała mi bym powstrzymał cię za wszelką cenę.~ ~Nie. Powiedziała, że ty i ja jesteśmy zupełnie inni. Nie zabiłam jej tylko dlatego, że stała mi na drodze; ty nie miałbyś skrupułów by to zrobić. Odwróciła się od tego czym się stała. Powiedziała mi bym powstrzymała cię za wszelką cenę.~
@225  = ~"Strzeż się ślepoty tych którzy podążają i przeklętego wpływu tych, którzy prowadzą." Powiedziała mi to zanim zostawiła mnie bym rozprawił<PRO_HESHE> się z tobą.~
@300  = ~Trudno to pojąć, czyż nie? Nie wiem kto uwolnił ją od cierpień, ale na pewno nie byłem to ja.~
@226  = ~Nie zrobiłem tego. A jeśli jest martwa, to nie zważając na to kto ją zabił to ty jesteś odpowiedzialny za jej śmierć.~
@227  = ~Rozumiem. Sama dokonała tego wyboru.~
@228  = ~(Sarevok przypatruje ci się przez krótką chwilę. Następnie gwałtownie kieruje swój wzrok w przeciwną stronę.)  Najwyraźniej niewiele jej to dało.~
@229  = ~Przepraszam, że rozdrapałem stare rany. Jeśli nie żałujesz swojej przeszłości to w porządku. Jeśli jednak dostrzegasz błędy, które popełniłeś to masz teraz szansę by je naprawić.~ ~Przepraszam, że rozdrapałam stare rany. Jeśli nie żałujesz swojej przeszłości to w porządku. Jeśli jednak dostrzegasz błędy, które popełniłeś to masz teraz szansę by je naprawić.~
@230  = ~Czy imię Yoshimo coś ci mówi?~
@231  = ~Za kogo ty się wogóle uważasz? Czy to co ona zrobiła nie ma na ciebie żadnego wpływu? Czy nie chciałbyś cofnąć niektórych swoich czynów?~
@232  = ~Właściwie to się mylisz. Gdyby nie ona to pewnie byśmy teraz nie rozmawiali.~
@233  = ~(Sarevok przypatruje ci się przez krótką chwilę. Widzisz gniew w jego oczach.) Jej śmierć była... nieszczęśliwa.~
@234  = ~Tak, nieszczęśliwa. Nie rób więc głupstw i nie zmuszaj mnie bym zabił<PRO_HESHE> resztę bliskich ci osób, a wszystko będzie w porządku.~
@235  = ~Tak, nieszczęśliwa. Może więc powinieneś tym razem chronić tych, którzy są bliscy twemu sercu?~
@236  = ~Spójrz na to w inny sposób. Jeśli nie zostałaby zabita, prawdopodobnie nie rozmawialibyśmy teraz.~
@237  = ~Stało się więc jak przewidywałem.  (Sarevok przypatruje ci się przez chwilę.) Jej śmierć była... nieszczęśliwa.~
@238  = ~Przykro mi, że rozdrapałem stare rany. Jeśli nie żałujesz swojej przeszłości to w porządku. Jeśli jednak dostrzegasz błędy, które popełniłeś to masz teraz szansę by je naprawić.~ ~Przykro mi, że rozdrapałam stare rany. Jeśli nie żałujesz swojej przeszłości to w porządku. Jeśli jednak dostrzegasz błędy, które popełniłeś to masz teraz szansę by je naprawić.~
@239  = ~... Oczywiście. Brat Tamoko. Często o nim wspominała.~
@240  = ~(Sarevok wpatruje się w ciebie.) Co o nim wiesz?~
@241  = ~Yoshimo zdradził mnie Irenicusowi, ponieważ chciał w ten sposób pomścić swoją siostrę - to jednak ty byłeś odpowiedzialny za jej śmierć. Teraz jesteś odpowiedzialny za śmierć ich obojga.~
@242  = ~Śmierć siostry stała się dla niego ciężarem, którego nie potrafił udźwignąć, chciał więc pomścić ją - na mnie, ponieważ to ja byłem pierwszym podejrzanym.~ ~Śmierć siostry stała się dla niego ciężarem, którego nie potrafił udźwignąć, chciał więc pomścić ją - na mnie, ponieważ to ja byłem pierwszą podejrzaną.~
@243  = ~Odszukał mnie w Athkatli by pomścić śmierć swojej siostry, która chciała jedynie ocalić ciebie przed samym sobą. Teraz sam jest także martwy.~
@244  = ~Natknąłem się na jego dziennik. Nie jest on jednak tak interesujący jak twój...~ ~Natknęłam się na jego dziennik. Nie jest on jednak tak interesujący jak twój...~
@245  = ~Nigdy nie można przewidzieć jak daleko posuną się wydarzenia, czyż nie? Teraz on także jest martwy. A jedyne czego chciał to odnaleźć swoją siostrę.~
@246  = ~*Dziękuję* ci. Oczywiście musiał trafić do twoich rąk, jakżeby inaczej. (Sarevok krzywi się.)  Poniżające, czyż nie?~
@247  = ~(uśmiech) Nie powinieneś pozostawiać go pod opieką przeciętnej strażniczki. Cythandria miała na imię, czy tak?~
@248  = ~Właściwie to wiele o tobie wyjaśnia. Nie wspominając o tym, że stanowi on dowód twoich zbrodni.~
@249  = ~Nie uważam aby twoje zapiski było poniżające... raczej zagadkowe. Zważywszy zwłaszcza na to jak bardzo się zmieniłeś w ostatnim czasie.~
@250  = ~To nie jest związane z tematem. Mówiłeś mi o Yoshimo.~
@251  = ~Tak, Yoshimo... biedny koleś nie miał żadnych szans. Zdradził mnie Irenicusowi, ponieważ chciał w ten sposób pomścić swoją siostrę. Nie wiedział, że to ciebie powinien za to winić.~
@252  = ~Nie ma co mówić. Próbował pomścić swoją siostrę, na próżno.~
@253  = ~Cóż, teraz jest martwy - a winne są temu twoje machinacje.~
@254  = ~Nie ma potrzeby by się nad tym rozwodzić. Zdaje się, że ostatnimi czasy bardzo się zmieniłeś.~
@255  = ~Rzeczywiście.~
@256  = ~Widzę, że nadal jesteś bardzo rozmowny. Chcesz zamiast tego porozmawiać o Yoshimo?~
@257  = ~Dobrze, już dobrze. Uważaj ten temat za zamknięty.~
@258  = ~Zdaje się, że jednak nie. Miło się rozmawiało.~
@259  = ~Tak, powróćmy do rozmowy na temat Yoshimo. W jaki sposób zdobyłeś jego dziennik?~
@260  = ~A czy to ma jakieś znaczenie? Nie żyje z twojego powodu i chyba tyle powinieneś wiedzieć.~
@261  = ~To on zdradził mnie Irenicusowi. Teraz jest jednak martwy, ty zaś nadal żyjesz.~
@262  = ~Wymieniłem jego serce na dziennik w świątyni Ilmatera. Mam nadzieję, że miało to jakiś sens, bo jego śmierć z pewnością nie miała.~
@263  = ~Tak więc nawet poza życiem grobowym, mam ochotę cię spoliczkować. Jakież byłoby to stosowne.~
@264  = ~Nasze więzy krwi są silniejsze niż to sobie wyobrażałem. (Sarevok uśmiecha się.) Czy wyobrażałeś sobie, że twój stary wróg zmusi cię do walki z kolejnymi przeciwnikami?~ ~Nasze więzy krwi są silniejsze niż to sobie wyobrażałem. (Sarevok uśmiecha się.) Czy wyobrażałaś sobie, że twój stary wróg zmusi cię do walki z kolejnymi przeciwnikami?~
@265  = ~Masz tupet żeby się z tego śmiać... Yoshimo jest *martwy* - to jedna z wielu, wielu osób, które nie musiały umierać!~
@266  = ~Bez komentarza. Tak więc przyznajesz się do winy?~
@267  = ~Zgadzam się jedynie z tym, że śmierć Yoshimo była niepotrzebna.~
@268  = ~Nie wiem do czego zmierzasz. Wiem, że moje aspiracje miały dalekosiężne konsekwencje; to nie ma już jednak znaczenia. Takie... związki straciły dla mniee znaczenie wiele lat temu.~
@269  = ~Oczekiwałem...  oczekiwałem, że zrozumiesz to.~
@270  = ~Tak więc przyczyniłeś się do zguby osoby, o którą się troszczyłeś, a ponadto do śmierci jej brata. Czy to cię wogóle nie obchodzi?~
@271  = ~Może pogłówkujemy nad tym kiedy indziej. Co ty na to?~
@272  = ~Jeśli szukał zemsty, bronił swojego honoru, nie jej. A jeśli postępował pochopnie i niekompetentnie to jego wina, nie moja.~
@273  = ~Czasami śmierć nie ma większego znaczenia, <CHARNAME>. Nie można wyciągnąć żadnych wniosków z jego niepowodzenia - a jeśli to nie ty zabiłeś Tamoko, to pozostanie tajemnicą kto to zrobił.~ ~Czasami śmierć nie ma większego znaczenia, <CHARNAME>. Nie można wyciągnąć żadnych wniosków z jego niepowodzenia - a jeśli to nie ty zabiłaś Tamoko, to pozostanie tajemnicą kto to zrobił.~
@274  = ~Być może, podejrzewam jednak Żelazny Tron. Zdaje się, że po twoim upadku jego członkowie stworzyli listę wszystkich osób, które były z tobą w jakiś sposób powiązane.~
@275  = ~Z tego co wiem, ona sama mogła targnąć się na własne życie.~
@276  = ~Myślę, że to nawet Irenicus lub Bodhi mogły ją zabić by omamić Yoshimo. Przynajmniej zrobili pożytek z jej śmierci.~
@277  = ~I oto do czego doszło. Przyczyniłeś się do zguby osoby, o którą się troszczyłeś, a ponadto do śmierci jej brata. Czy to cię wogóle nie obchodzi?~
@278  = ~Nie można wyciągnąć żadnych wniosków z jego niepowodzenia. Czasami śmierć nie ma większego znaczenia, <CHARNAME>.~
@279  = ~Przyczyniłeś się do zguby osoby, o którą się troszczyłeś, a ponadto do śmierci jej brata. Czy to cię wogóle nie obchodzi?~
@280  = ~Dość! <CHARNAME>, sugeruję byś przestał mówić do mnie tak jakbym nie wiedział, że czyny mają swoje konsekwencje! Lub jakby Tamoko o tym nie wiedziała. Nie pozwolę by jakieś szczenię mnie osądzało.~
@281  = ~Nie o to mi chodzi -~
@282  = ~Nie chciałem -~ ~Nie chciałam -~
@283  = ~Dość tego, ty -~
@284  = ~Zbyt wiele przypuszczasz. Myślisz, że znasz moją przeszłość i to cię uprawnia do udzielania mi moralnych wskazówek - mimo, że nie mam żadnych wyrzutów sumienia. Ta rozmowa jest zakończona.~
@285  = ~Hmph. Zdaje się, że jest to tylko zwykła wymówka. Zdaje się, że gdyby nie ja, nie wiedziałbyś nic na temat przywileju drugiej szansy.~ ~Hmph. Zdaje się, że jest to tylko zwykła wymówka. Zdaje się, że gdyby nie ja, nie wiedziałabyś nic na temat przywileju drugiej szansy.~
@286  = ~Myślę, że z czasem zrozumiesz, że nie ma już nikogo o kogo mógłbym się troszczyć. Będę miał jednak twe słowa na uwadze.~
@287  = ~To ma sens. Tron lubił spłacać długi - moje czyny zaś zagwarantowały to. Tak więc... przypieczętowałem jej los.~
@288  = ~Prawdopodobnie masz rację. Wątpię jednak, że byłaby to dla niej jakakolwiek pociecha.~
@289  = ~Tak, byłeś wielkim głupcem, czyż nie? Nie miałeś nic lepszego do roboty niż ścigać mnie. Nie udało mi się niestety przewidzieć, że poniosę klęskę z *twojego* powodu.~ ~Tak, byłaś bardzo głupią kobietą, czyż nie? Nie miałaś nic lepszego do roboty niż ścigać mnie. Nie udało mi się niestety przewidzieć, że poniosę klęskę z *twojego* powodu.~
@290  = ~Chciałem ci tylko przypomnieć, że znów przyczynię się do twojej klęski jeśli mnie do tego zmusisz.~
@291  = ~Mam nadzieję, że tym razem robisz sobie jakieś notatki. Niektóre lekcje są cenniejsze od pozostałych.~
@292  = ~Tak już jest, drogi bracie. Zawsze dostajesz to na co zasługujesz.~
@293  = ~Mocne. Chodźmy już.~
@294  = ~Mam to na uwadze, drogi bracie.~ ~Mam to na uwadze, droga siostro.~
@295  = ~Hmph. Sam<PRO_HESHE> to oceń, <CHARNAME>.~
@296  = ~Czy zdajesz sobie sprawę z tego jak żałośnie to brzmiało? Przekaż te słowa komuś kto zechce cię wysłuchać, ja nie mam bowiem z nich żadnego pożytku.~
@297  = ~Byłbym wdzięczny gdybyś zachował<PRO_HESHE> swoje spekulacje dla siebie, <CHARNAME>. Czy nie powinniśmy już ruszać?~
